Waarom fast fashion en overconsumptie VerKnipt is

Dinsdag 19 mei jl. vereerde de veelzijdige Janske Huitink onze club met een bezoek. Eigenlijk zou een andere spreker komen, maar die was verhinderd, waarop onze president Eise na een oproep voor een spreker in zijn buurtapp contact met Janske kreeg. Het is fantastisch dat zij bereid was om op zo korte termijn een interessante presentatie voor ons te houden.

Janske omschrijft zichzelf als grafisch vormgever, zelfstandig ondernemer, ambtenaar sociaal domein en maker. Ik zou daaraan willen toevoegen: enthousiast spreker. Na een kort voorstelrondje waarbij wij aan de hand van een kledingstuk moesten beschrijven hoe wij ons die dag voelden, nam Janske ons mee naar de duurzaamheidsdoelen voor 2030 en de impact van de kledingindustrie, met name fast fashion, op mens en milieu. Allereerst wat prikkelende feiten: wereldwijd wordt elke seconde een vrachtwagen vol kleding gedumpt of verbrand. Dus denk je: ik moet mijn oude kleding doneren. Ondanks alle goede bedoelingen bereikt echter slechts 13% van de gedoneerde kleding een nieuwe eigenaar. Textielarbeiders werken 7 dagen per week, 14 uur per dag. Er is nu al genoeg kleding om iedereen de komende 30 jaar te voorzien. Voor een katoenen T-shirt is 2.700 liter water nodig. 20% van de vervuiling van schoon water wordt veroorzaakt door de verf in de textielindustrie.

Vroeger werden producten gemaakt van natuurlijke producten en om lang mee te gaan, terwijl kleding in de fast fashion vaak al na een enkele keer wassen moet worden weggegooid of ongebruikt in de kast hangt. Bovendien is het tegenwoordig meestal goedkoper iets nieuws te kopen dan het bestaande te repareren. Verder bestellen mensen nu vaak online een kledingstuk in meerdere maten, omdat het toch niets kost om terug te sturen wat niet past en word je verleid om meer te bestellen dan je nodig hebt omdat dan de bezorging gratis is. Nee, wij doen dat natuurlijk niet, maar het gebeurt wel veel… Rijkswaterstaat heeft in december 2024 de resultaten van een onderzoek tegen overconsumptie gepresenteerd. Met name van een verbod op gratis verzenden wordt een grote gedragsimpact verwacht. Maar wat kunnen we nu al zelf anders doen?

Zoals Janske het zegt: afval bestaat niet, materiaal met een identiteitscrisis wel. Met haar onderneming VerKnipt maakt zij nieuwe dingen met bestaande producten. Ze geeft workshops en maakt doe-het-zelf thuispakketten. Vervolgens gaf Janske nog enkele voorbeelden van wat we zelf kunnen doen om duurzamer met bestaande kleding om te gaan en hoe je gebruikte kleding het beste een tweede leven kunt geven. Een eyeopener: doneer geen winterkleding in de zomer, want er is geen ruimte om alles op te slaan en dus wordt de kleding alsnog weggegooid!

Tot slot nog een mooie ‘Loesje’ over koopkracht: “De kracht om te laten liggen wat je niet nodig hebt”.

Dank Janske voor de inspirerende voordracht, die ondanks zoveel sombere feiten juist een heel positieve en hoopgevende toon had. Wat moet het leuk zijn eens een workshop van je te krijgen; wordt vast vervolgd!